"စိတ္​ဓာတ္​ခိုင္​မာလာ​ေအာင္​ ​ေလ့က်င္​့နည္​း"
=========&&&==========

တြယ္တာမႈေတြ မရွိေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို
ဆင္ျခင္သုံးသပ္ဖို႔ စိတ္ဓာတ္အေနအထားေတြ ခိုင္မာဖို႔ဆိုၿပီးေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကိုဘာနဲ႔
​ေလ့က်င့္ရမလဲဆိုၿပီး ျမတ္စြာဘုရားက
ရာဟုလာကိုေျပာတယ္။
“ရာဟုလာ တဲ့၊ မင္းရဲ့ စိတ္ကေလးကို
​ေျမႀကီး နဲ႔ အလားတူေအာင္၊ ေျမႀကီးကဲ့သို႔
ခိုင္မာရင့္က်က္ေအာင္ စိတ္ကေလးကို
​ေလ့က်င့္ပါ” တဲ့။

ေျမႀကီးက ဘာလို႔လဲဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးတို႔
တစ္ေတြ ေျမႀကီးေပၚမွာ ေကာင္းတာလည္း
ခ်ၾကတယ္၊ မေကာင္းတာလည္း ခ်တယ္၊ သန႔္ရွင္းတာလည္း ခ်တယ္၊ ရြံစရာေတြလည္း
ခ်တယ္။
သန႔္ရွင္းတာပဲလာလာ ရြံစရာပဲလာလာ
​ေျမႀကီးက ေျပာင္းလဲမႈမရွိဘူး၊
တည္ၿငိမ္တယ္ေပါ့။ ထို႔အတူပဲ မင္းရဲ့စိတ္
ကေလးကို တည္ၿငိမ္ေအာင္ လုပ္လို႔ေျပာတာ။

မ်က္စိက အဆင္းအာ႐ုံကို ျမင္တဲ့အခါမွာ
​ေကာင္းတာေလးေတြ႕ရင္ ႀကိဳက္လိုက္တာ၊
မေကာင္းတာေလးေတြ႕ရင္ မုန္းလိုက္တာ
ဆိုေတာ့ မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ ဒီလိုေျပာတယ္။
အဲဒီလိုမျဖစ္ဘူးဆိုရင္ စိတ္က တည္ၿငိမ္သြားတယ္။

ေကာင္းမေကာင္း ႀကိဳက္မႀကိဳက္ အေပၚမွာ
​ေလာဘလည္းမျဖစ္နဲ႔၊ ေဒါသလဲ မျဖစ္နဲ႔၊
​ေျမႀကီးလို စိတ္ဓာတ္ ႀကံ့ခိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္၊ ေဟာ ဒါ ေလ့က်င့္မႈတစ္ခု
ျမတ္စြာဘုရားေပးတာ။

ေနာက္တစ္ခုက ဘာတုန္းဆိုရင္

ေရ နဲ႔ အလားတူေအာင္ ကိုယ့္စိတ္ကိုလည္းပဲ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့။

ေရဆိုတာ အညစ္အေၾကးေတြးလည္း ေဆးေၾကာတာပဲ၊ စိန္တို႔ ေက်ာက္တို႔လည္း ေဆးတာပဲ၊ အေကာင္းလည္း ေဆးတာပဲ၊ လွပတဲ့ပန္းကေလးေတြလည္း ေရနဲ႔ေဆးတာပဲ။

ေရက အညစ္အေၾကးေတြ ေဆးရလို႔ သူက စိတ္ပ်က္တာ မရွိဘူး၊ အေကာင္းေဆးရလို႔လဲ ၀မ္းမသာနဲ႔၊ မေကာင္းတာေတြ႕လို႔လည္း ၀မ္းမနည္းနဲ႔၊ ေလာဘမျဖစ္နဲ႔၊ ေဒါသမျဖစ္နဲ႔။

ေလာဘ ေဒါသ မျဖစ္ေအာင္ ေရလို အလားတူခိုင္မာသြားေအာင္ စိတ္ကိုေလ့က်င့္ေပးပါတဲ့။

ေနာက္တစ္ခုက ဘာတုန္းဆိုရင္

မီး၊ မီးဆိုတာလည္း အတူတူပဲ၊ ေကာင္းတာလည္း ေလာင္လိုက္တာပဲ၊ မေကာင္းတာလည္း ေလာင္တာပဲ။ ေကာင္းတာက်ေတာ့ ေလာင္ခ်င္တယ္၊ မေကာင္းတာက်ေတာ့ မေလာင္ခ်င္ဘူးလို႔ မီးက ေခ်းမ်ားတာ မရွိဘူး။

အဲဒါလိုပဲ ကိုယ့္စိတ္ကေလးကို မီးနဲ႔အလားသ႑ာန္တူေအာင္ ႀကံ့ခိုင္ေအာင္ေလ့က်င့္ပါတဲ့။

အာ႐ုံေတြ ေတြ႕လာတဲ့အခါမွာ ႏွစ္သက္စရာေတြ႕လို႔လညး္ ေလာဘမျဖစ္နဲ႔၊ မႏွစ္သက္စရာအာ႐ုံ ေတြ႕လို႔လညး္ ေဒါသမျဖစ္နဲ႔၊ စိတ္ကေလးကို မီးကဲ့သို႔ တည္ၿငိမ္မႈရေအာင္၊ ေတေဇာဓာတ္ကဲ့သို႔ တည္ၿငိမ္မႈရေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ပါတဲ့။

ေနာက္တစ္ခုက်ေတာ့

ေလ လို တည္ၿငိမ္ေအာင္ ႀကိဳးစား၊ ေလက ဘယ္လို တည္ၿငိမ္တာတုန္းဆိုရင္ ေလဟာလည္းပဲ ေကာင္းတာကိုလည္း တိုက္ခတ္တယ္၊ မေကာင္းတာကိုလည္း တိုက္ခတ္တယ္။

ဘယ္ဟာလဲျဖစ္ျဖစ္ ေလဟာ မေကာင္းတဲ့အနံ့ကိုလည္း သယ္လာတာပဲ၊ ေကာင္းတာကိုလည္း သယ္တာပဲ၊ ဟာ အပုပ္နံ့ႀကီး ငါမတိုက္ခ်င္ဘူး ေလကမျငင္းဘူး၊ ပန္းနံ့ကေလးက်ေတာ့ ငါေမႊးလို႔ ငါတိုက္ခ်င္တယ္လို႔လည္း မေျပာဘူးတဲ့။

ေလရဲ့ သေဘာဟာ အဆိုးအေကာင္းမေရြးဘူးတဲ့၊ တည္ၿငိမ္မႈရွိတယ္၊ အဲဒီလို ကိုယ့္စိတ္ေလးဟာ ေကာင္းတာနဲ႔ေတြ႕ရင္ ႏွစ္သက္တယ္၊ မေကာင္းတာနဲ႔ေတြ႕ရင္ မုန္းတီးတယ္ ရြံရွာတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစနဲ႔တဲ့။

စိတ္ကိုတည္ၿငိမ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရမယ္ ေဟာဒီလိုေဟာတာ။

ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ့္စိတ္ကေလးကို အာကာသဟင္းလင္းျပင္ လို ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရမယ္။

အာကာသဟင္းလင္းျပင္ ဆိုတာ ဘယ္အရာကိုမွ အမွီျပဳေနတာမ်ိဳးမရွိဘူး။ အာကာသဆိုတာ ဘာမွမရွိတဲ့ ကြက္လပ္ေလးေတြကို ေျပာတာေနာ္။

အဲဒီ ကြက္လပ္ေလးေတြထဲမွာ အေကာင္းအဆိုးဆိုတာ ေျပာလို႔မရသလိုပဲ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာလည္းပဲ ေကာင္းတာေတြ႕ရင္ ေလာဘမျဖစ္ဖို႔၊ မေကာင္းတာ ေတြ႕ရင္လည္း ေဒါသမျဖစ္ဖို႔ စိတ္ဓာတ္ကေလးကို တည္ၿငိမ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရမယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ရာဟုလာကို ဒီလိုေဟာတယ္။

Credit:ေဒါက္တာ အရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ