ဘြဲ႕နာမည္ ဦးအဂၢ

ေမာ္လၿမိဳင္က အျပန္ သထုံ ေရႊဆံေတာ္ ဘုရားေရွ႕ ကားၾကဳံတားေနတာ ေရွ႕က ကားက ရပ္မေပးတာေတြ႕လို႔ ကိုယ္ေတံက ရပ္ပီး ေမးလိုက္မိတာ လွည္းကူးကို တဲ့
အဲ့အခ်ိန္မွာ သဃၤန္းကို လက္ကေတာ့ထိုး အျပည့္႐ုံထားပီး ေျခဗလာနဲ႔

ကဲ ကားေပၚတင္ေခၚ လမ္းၾကဳံေပါ့.. ေမးၾကည့္တာ ဘယ္က လဲ ဆိုေတာ့ နယ္သာလန္ ကတဲ့ ရန္ကုန္ကို ဗီဇာ အတြက္ သြားမွာတဲ့ .. သထုံ ေတာရမွာ ဝါဆိုမွာတဲ့ .. ဗမာစကားကို ႀကိဳးစားပီးေျပာရွာတယ္...

ကိုယ္လဲ နဲနဲပါးပါး ေထာပတ္ေလခ်ဥ္တက္ေတာ့ ဝမ္းသာပီး ေပ်ာ္လို႔ အဲဒါနဲ႔ ေထာပတ္အိုးကို ငပိေကာ္တဲ့ ေယာင္းမ နဲ႔ ေမႊရင္းစပ္စု ပါေလေရာ...

အခ်ဳပ္ေျပာရရင္ ...
သဃၤန္း ( သံဃာရဲ႕ ယူနီေဖါင္း ) လက္ကေတာ့ထိုး ေသခ်ာ ႐ုံထားတယ္... ဖိနပ္မစီးဘူး
ကားေနာက္ခန္းက ထိုင္လာတယ္ အပိုစကားမေျပာ မ်က္လႊာခ် သီတငိးသုံးလာတယ္...
အေဖအေမ က မကန္႔ကြက္ဖူးလားေမးေတာ့ အေမက ငိုတယ္ သားေလးတေယာက္ စြန္႔ပစ္လိုက္ရလို႔ ဆိုသတဲ့...
အသက္ေမးေတာ့ ၃၇.. ရဟန္းဝါ က ၈ဝါတဲ့
ဦးဂိုအင္ကာ ဆီမွာ တရားစထိုင္ရင္း က စတာတဲ့

အရင္ဆုံး မုံရြာဖက္က မဟာၿမိဳင္ ေတာနက္ထဲမွာစပီးသီတငိးသုံးခဲ့တာတဲ့... မဟာေဗာဓိျမဳိင္ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ေက်ာင္းနဲ႔ သူေနတဲ့ ေနရာက ၄၅မိနစ္ေလာက္ခရီးရွိသတဲ့... ၂ ႀကိမ္ ဖူးခြင့္ရခဲ့သတဲ့...

သူဆရာေတာ္ႀကီးကို ဖူးရခ်ိန္မွာ သူရခဲ့တာေလးကို ရွင္းျပတာေတာ့..... (((အဲ့မွာ ဘာမွမရွိဘူး ...ဒါေပမယ့္အားလုံးရွိတယ္))) (((အကုန္ရွိတယ္... ဘာမွေတာ့မရွိဘူး)))တဲ့

တခုေျပာေသးတယ္...
သူေရာက္စတုံးက မဟာၿမိဳင္ေတာ ဆိုတာ ေတာနက္ (Jungle) ပါတဲ့ ...သူအဲ့ကေနျပန္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ေျပာင္သလင္းခါေနပီတဲ့ ... အိုင္အမ္ ဆိုးဆက္ဒ္ .. တဲ့
ရွက္စရာေကာင္းလိုက္တာ...

လမ္းမွာ Feel စားေသာက္ဆိုင္ ခန ဝင္နားေတာ့ ေဘးဝိုင္းက လူေတြက သူကားေပၚျပန္ႂကြခါနီး ပိုက္ဆံ လႈတာ ကို လက္မခံဘူး ပိုက္ဆံမကိုင္ပါဘူးတဲ့ ...

ကဲ ... ျမန္မာ လူမ်ဳိး ဘုန္းႀကီးဆိုတဲ့ ဘဲတို႔

ဖိနပ္မစီးတဲ့သံဃာနဲ႔ Lexus နံပါတ္ျပားအဝါ နဲ႔မွဆိုတဲ့ ...ဘုန္းႀကီး ငနဲတို႔..

ဒီလိုနဲ႔ ပဲခူးေရာက္ခါနီး ဝါဆိုလျပည့္ေန႔ နီးလို႔ ဝါဆိုသဃၤန္း ကပ္ပါရေစဆိုေတာ့ ရပါတယ္တဲ့..

တခုေတာ့ေျပာတယ္ ..မင္းသေဘာပါတဲ့ တကယ္ေတာ့ ငါ့မွာ သဃၤန္းေဒ ဆိုတာ အမ်ားႀကီးပိုေနတာမလိုဖူးတဲ့.. ကိုယ္ပတ္ ဆိုတဲ့ ခ်ည္သားအပိုင္းေလးရရင္ ပဲ အဆင္ေျပပါပီတဲ့..

အခင္းလိုပဲ ခင္း တာျဖစ္ျဖစ္ ... သထုံ ဖက္က မိုးမ်ားလို႔ အကာေလးပဲ ျဖစ္ပေစတဲ့...

အဲတာနဲ႔ ပဲခူးၿမိဳ႕က နာမည္ႀကီး သဃၤန္းဆိုင္ ၂ဆိုင္ အထိပင့္ၿပီး သူလိုခ်င္တဲ့ ကိုယ္ပတ္ သ ဃၤန္းအပိုင္း ခ်ည္သားစစ္စစ္ ရဖို႔ လိုက္ဝယ္တာ အဲ့ဆိုင္ေဒက စပန္႔သားကို ခ်ည္သားပါဆိုပီးအတင္း ေျပာေရာင္းတယ္... သူကလဲ တကဲ့ အေသအခ်ာ အလုပ္တခု ကို လုပ္တဲ့သူ ပီပီ သူသဃၤန္း အစနဲ႔ကို ယွဥ္ျပေသးတာ...
ရွက္စရာေကာင္းပါတယ္ ... က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးေဒ ... ႏိုင္ငံျခားသား ဘုန္းႀကီး ပါကြာ
သာမန္ သူေတာင္းစားဘုန္းႀကီးအဆင့္ေလာက္ထင္ပီး ဂ်င္းထဲ့ခ်င္တာ..ဒါေတာင္ နိဗၺာန္ကုန္ေရာင္းေနတာ....

သူကသေဘာထားႀကီးစြာနဲ႔ က်ေနာ္ သိပ္လႈခ်င္ေနမွန္းသိလို႔ လက္ခံလိုက္တယ္..

ဆိုင္ျပန္သြင္းလို႔ရမယ့္ သဃၤန္းမဟုတ္ေနာ...ပုဆိုးပိုင္း..လူေသ လႊမ္းတဲ့အဝတ္စပိုင္းေလာက္ ဟာေလးေနာ...

ခ်ည္သားအစစ္ .. မိတ္အင္ ထိုင္းလန္းဆိုပီး ... ငရဲမွာေတာင္ ကၽြန္စိတ္ေမြးတာ ဗမာ ဗုဒၶဘာသာ...

(အိဒမ္ေမပုံညံ နိဗာန္နသ ပစ္စေယာေဟာတု )... လို႔ က်ေနာ္ကို လိုက္ဆိုခိုင္းပီး အဲ့အဝတ္စ ကိုယ္ပတ္ကို အလႈခံသြားတာ...

က်ေနာ္ေမးတယ္ ... ပိုက္ဆံ မကိုင္ ဖိနပ္မစီး ဒီလိုပဲ တေနရာကတေနရာကို ႂကြေနလားဆိုေတာ့...

ပိုက္ဆံေပး လိုင္းကားစီးေတာ့ အေပးအယူ သေဘာတဲ့
သူက်ေနာ္ေရွ႕က ကားရပ္မေပးပဲ က်ေနာ္က ရပ္ေပးလိုက္ပို႔ လႈဒါန္းတာ ဒီအခြင့္အေရးကို သူ လူေတြကို ေပးထားပီးသားတဲ့.... က်ေနာ္က ယူတတ္လို႔ ရတာတဲ့ ... မယူႏိုင္တဲ့သူကသာမရတာတဲ့..

ဘဝမွာ အေက်နပ္ဆုံးပါ .. သံဃာ သရဏံ ဂစၧာမိ..

နယ္သာလန္..မဟာၿမိဳင္ေတာ ( သစ္ပင္ေတြမရွိေတာ့ဆိုပဲ)..
ဖားေအာက္ ေမာ္လၿမိဳင္ ... အာနာပါန... ပရိယတၱိ.. ပရိပတၱိ...

Unicode

ဘွဲ့နာမည် ဦးအဂ္ဂ

မော်လမြိုင်က အပြန် သထုံ ရွှေဆံတော် ဘုရားရှေ့ ကားကြုံတားနေတာ ရှေ့က ကားက ရပ်မပေးတာတွေ့လို့ ကိုယ်တေံက ရပ်ပီး မေးလိုက်မိတာ လှည်းကူးကို တဲ့
အဲ့အချိန်မှာ သင်္ဃန်းကို လက်ကတော့ထိုး အပြည့်ရုံထားပီး ခြေဗလာနဲ့

ကဲ ကားပေါ်တင်ခေါ် လမ်းကြုံပေါ့.. မေးကြည့်တာ ဘယ်က လဲ ဆိုတော့ နယ်သာလန် ကတဲ့ ရန်ကုန်ကို ဗီဇာ အတွက် သွားမှာတဲ့ .. သထုံ တောရမှာ ဝါဆိုမှာတဲ့ .. ဗမာစကားကို ကြိုးစားပီးပြောရှာတယ်...

ကိုယ်လဲ နဲနဲပါးပါး ထောပတ်လေချဉ်တက်တော့ ဝမ်းသာပီး ပျော်လို့ အဲဒါနဲ့ ထောပတ်အိုးကို ငပိကော်တဲ့ ယောင်းမ နဲ့ မွှေရင်းစပ်စု ပါလေရော...

အချုပ်ပြောရရင် ...
သင်္ဃန်း ( သံဃာရဲ့ ယူနီဖေါင်း ) လက်ကတော့ထိုး သေချာ ရုံထားတယ်... ဖိနပ်မစီးဘူး
ကားနောက်ခန်းက ထိုင်လာတယ် အပိုစကားမပြော မျက်လွှာချ သီတငိးသုံးလာတယ်...
အဖေအမေ က မကန့်ကွက်ဖူးလားမေးတော့ အမေက ငိုတယ် သားလေးတယောက် စွန့်ပစ်လိုက်ရလို့ ဆိုသတဲ့...
အသက်မေးတော့ ၃၇.. ရဟန်းဝါ က ၈ဝါတဲ့
ဦးဂိုအင်ကာ ဆီမှာ တရားစထိုင်ရင်း က စတာတဲ့

အရင်ဆုံး မုံရွာဖက်က မဟာမြိုင် တောနက်ထဲမှာစပီးသီတငိးသုံးခဲ့တာတဲ့... မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးရဲ့ကျောင်းနဲ့ သူနေတဲ့ နေရာက ၄၅မိနစ်လောက်ခရီးရှိသတဲ့... ၂ ကြိမ် ဖူးခွင့်ရခဲ့သတဲ့...

သူဆရာတော်ကြီးကို ဖူးရချိန်မှာ သူရခဲ့တာလေးကို ရှင်းပြတာတော့..... (((အဲ့မှာ ဘာမှမရှိဘူး ...ဒါပေမယ့်အားလုံးရှိတယ်))) (((အကုန်ရှိတယ်... ဘာမှတော့မရှိဘူး)))တဲ့

တခုပြောသေးတယ်...
သူရောက်စတုံးက မဟာမြိုင်တော ဆိုတာ တောနက် (Jungle) ပါတဲ့ ...သူအဲ့ကနေပြန်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာ ပြောင်သလင်းခါနေပီတဲ့ ... အိုင်အမ် ဆိုးဆက်ဒ် .. တဲ့
ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ...

လမ်းမှာ Feel စားသောက်ဆိုင် ခန ဝင်နားတော့ ဘေးဝိုင်းက လူတွေက သူကားပေါ်ပြန်ကြွခါနီး ပိုက်ဆံ လှုတာ ကို လက်မခံဘူး ပိုက်ဆံမကိုင်ပါဘူးတဲ့ ...

ကဲ ... မြန်မာ လူမျိုး ဘုန်းကြီးဆိုတဲ့ ဘဲတို့

ဖိနပ်မစီးတဲ့သံဃာနဲ့ Lexus နံပါတ်ပြားအဝါ နဲ့မှဆိုတဲ့ ...ဘုန်းကြီး ငနဲတို့..

ဒီလိုနဲ့ ပဲခူးရောက်ခါနီး ဝါဆိုလပြည့်နေ့ နီးလို့ ဝါဆိုသင်္ဃန်း ကပ်ပါရစေဆိုတော့ ရပါတယ်တ

More Dana..More Thee La... Less Doke Kha..

Do Bawana... Less Thaww Ka
By U Agga

.
/Khaine Soe